Mien Ruys, tuinarchitect. Zoeken naar de heldere lijn. – sKBL – Stichting Kastelen, historische Buitenplaatsen en Landgoederen

Mien Ruys, tuinarchitect. Zoeken naar de heldere lijn.

Leo den Dulk, Mien Ruys, tuinarchitect. Zoeken naar de heldere lijn. De complete biografie, Rotterdam 2017

Mien Ruys verwierf landelijke roem door het toepassen gedurende een periode van spoorbielzen in haar tuinontwerpen. Het bezorgde haar de bijnaam bielzen Mien. Los van dit feit, heeft Ruys lange tijd een bepalende invloed gehad op de ontwikkeling van de Nederlandse tuinarchitectuur. Het is haar verdienste dat zij al vroeg inzag dat bouw- en tuinontwerp een geïntegreerd geheel moesten vormen. Als mens en vrouw was zij al ver voor de Tweede Wereldoorlog geëmancipeerd en voelde zij zich tot het socialistische gedachtegoed aangetrokken. Direct na de oorlog kreeg zij een invloedrijke rol in de verdere ontwikkeling van de tuin- en landschapsarchitectuur en was zij als vernieuwer ook actief bij opmerkelijke stedenbouwkundige projecten. Een daarvan was de bouw van het dorp Nagele in de Noordoostpolder. Na het droogvallen van de polder werden nieuwe dorpen in dit gebied gepland. De meeste waren eenvormig. Nagele moest echter een stedenbouwkundig en landschappelijk vernieuwend dorp worden. Ruys ontwierp hier groenvoorzieningen waarbij zij nauw samenwerkte met de architecten van De 8 en OPBOUW.

Als tuinarchitect had Ruys een scherp oog voor de keuze van plantensoorten. Zij creëerde bij haar opdrachtgevers een gevoeligheid voor de verschijningsvormen van tuinplanten en hun toepassingen in tuinen. Dit was in Nederland, met zijn vele tamelijk saaie bloemperken van eenjarigen, op zichzelf al revolutionair. Naast vele tuinontwerpen verschenen daarnaast ook meerdere publicaties zoals Het vaste plantenboek (1950) en Van vensterbank tot landschap (1982). Samen met haar man Theo Moussault nam zij in 1954 het initiatief tot de oprichting van het blad Onze Eigen Tuin dat nog altijd verschijnt. In haar proeftuinen te Dedemsvaart, op het terrein van kwekerij Moerheim, opgericht door haar vader Bonne Ruys, heeft zij gedurende haar hele leven praktisch onderzoek verricht naar de toepassing van planten en materialen die geschikt waren voor toepassing in haar ontwerpen.

Het overzichtswerk waaraan Leo den Dulk lang heeft gewerkt, behandelt ook ontwerpen die zij voor buitenplaatsen en landgoederen maakte. In de overzichtslijst staan onder andere genoemd: Het Stroot (Enschede), de Groote Scheere (Gramsbergen), de Uitwijck (Hilversum),  de Hoge Veluwe (Hoenderloo), Groeneveld (Hulshorst), de Horstink (Laag-Soeren), kasteel Loon op Zand, Huis Duivecate (Nijverdal), ’t Huis Schoonenburg (Overasselt), Wasserburg Anholt, Duin en Kruidberg (Velsen-Zuid), etc. Als men de hele lijst ziet, kan men alleen maar onder de indruk raken van haar enorme werklust en groene daadkracht. In het boek komen, naast een boeiende biografische schets, ook enige ontwerpprojecten uitgebreid aan bod. Dit boek is voor zowel de betrokken leek als voor professionals een aanrader. RD

Mien Ruys, tuinarchitect. Zoeken naar de heldere lijn. De complete biografie, is verschenen bij Uitgeverij De Hef en is een gebonden uitgave. Het telt 326 pagina’s en heeft ruim 300 afbeeldingen. Voorts is een Engelse samenvatting opgenomen.

ISBN 978 90 6906 0514 Prijs: € 39,90. Lezers van Onze Eigen TUIN + Tuinjournaal van de Nederlandse Tuinenstichting (NTs) betalen € 34,90.