Aan het woord is Matthijs Wanrooij

Matthijs en Gerrie Wanrooij
Matthijs en Gerrie Wanrooij

Matthijs Wanrooij is, samen met zijn vrouw Gerrie, eigenaar en bewoner van Huis te Breckelenkamp, een 17de-eeuwse havezate in de buurtschap Breklenkamp in Twente. Uit alles blijkt grote inzet en zorgvuldigheid, waarmee de bijzondere waarde van Breckelenkamp wordt hersteld en weer zichtbaar gemaakt.

 

Havezate De Breckelenkamp is een van de weinige huizen in Nederland die nog zijn 17de-eeuwse karakter heeft behouden. Omstreeks 1400 vestigde de adellijke familie Moerbecke zich in Twente en in het begin van de 15e eeuw werd de hoeve “Breckinghem tot Tyhuiss” beleend aan Johan Moerbecke. In 1572 bouwde de familie op de plaats van het Tyhuiss een edelmanswoning, een havezate die het ‘Moerbeckenhuss’ genoemd werd. Dit is de oorsprong van het huidige Huis te Breckelenkamp. Door huwelijk en vererving kwam de havezate in de 17de eeuw in handen van Everhard Bentinck. Hij en zijn nazaten voerden verbouwingen uit die de vorm van het huidige huis hebben bepaald.

BreckelenkampWij hebben De Breckelenkamp gekocht in 1991. Nadat ik me had teruggetrokken uit mijn bedrijf zochten we een mooie plek en een project om te restaureren. Na een groot aantal burgemeesters te hebben aangeschreven heeft die van Denekamp gereageerd. We hebben direct de waarde van het pand herkend, ondanks de slechte staat waarin het verkeerde. Met veel inspanningen en gebruik van de oorspronkelijke materialen hebben we die waarde weer omhoog weten te halen. Er moest hard gewerkt worden, maar voor iets waardevols heb je dat graag over.

Het valt niet altijd mee om verdwenen historische elementen terug te halen. Wet- en regelgeving kan een belemmerende factor zijn. Als er eenmaal aanpassingen gedaan zijn in het verleden, mag dat niet meer worden teruggedraaid, ook al zijn de veranderingen destructief geweest, zoals bij de oude schuur die nu op het landgoed herbouwd wordt. Doordat de monumentenzorg in één hand ligt is er geen tegenkracht. Dat zou anders moeten. We missen een goede lobby in Den Haag.

Misschien kan sKBL daar een rol in spelen. Direct in het begin zijn we Vriend van sKBL geworden, vooral vanwege de inspanningen die worden verricht om draagvlak te kweken. Het is belangrijk dat de algemene bekendheid wordt vergroot. De manier waarop sKBL dat doet is verfrissend, met besef van de tijd waarin we leven en zonder onderscheid des persoons; voor en met álle eigenaren, beheerders en organisaties die bij kastelen, buitenplaatsen en landgoederen betrokken zijn. Daarbij is René Dessing een goede netwerker. Het besloten Vriendenforum is een prettig platform. Wat mij betreft zou ik de commerciële zakelijkheid niet willen uitsluiten op het forum. Als je het toestaat, kan de interesse groter worden. Ook internationale uitwisseling van (cultuur)goederen wordt dan mogelijk.

PlafondDe mooiste ruimte van het huis vind ik de opkamer, die als bibliotheek dienst doet. De oorspronkelijke plafond-schildering uit de 16e eeuw is hier prachtig hersteld.
De Breckelenkamp heeft misschien wel de mooiste bibliotheek van Twente met 17de-, 18de- en 19de -eeuwse boeken . Mijn overgrootvader verzamelde al boeken. Mijn grootvader, mijn vader en ikzelf hebben dat voortgezet. We hebben nu drie bijzondere collecties: Natuurlijke historie, reizen en Overijssels recht en geschiedenis. Behalve de inhoud (series moeten compleet zijn) is ook de uitvoering, de bindtechniek belangrijk. Het moet gaaf en goed zijn. Als je een oud boek een nieuwe band geeft, is het bedorven.

Dat geldt eigenlijk ook voor het huis. Een huis heeft meerdere gedaanten, dat ontwikkelt zich. Het huis is dynamisch, terwijl het toch zijn oude dingen behoudt. De herkenning van de oorspronkelijkheid is belangrijk. Het besef van de tijd die erin zit en eroverheen is gegaan, het besef dat Moerbecke hier gezeten heeft… Het is moeilijk te omschrijven wat er zo fascinerend aan is, maar het is er wel en het maakt mensen gelukkig. Wij willen hier in ieder geval nooit meer weg.

Er is natuurlijk ook een keerzijde. Zorgen die het genoegen kunnen bederven. Er is altijd wat, elke dag: een omgewaaide boom, het hek dat niet meer open wil, lekkage, problemen met vergunningen, vergaderingen en contacten onderhouden. Gelukkig is het evenwicht gunstig.
Merkwaardig genoeg ontstaat met het bezit van een buitenplaats een soort vereenzaming. Mensen hebben ontzag voor het huis en plaatsen je daarmee op een troon. Ik ben het huis geworden. Dat is een positie waaraan je moet wennen. Niet ik ben veranderd, maar de manier waarop anderen me zien.

IMG_0004Er is van elke bewoner iets terug te vinden in het huis. Wij hebben er ook ons eigen teken aan toegevoegd: een bloem die staat voor schoonheid, huiselijkheid en rust, en een scheepje dat het ondernemen en het avontuur uitbeeldt. Dit teken is op diverse plekken op het landgoed terug te vinden en gaat vergezeld van de spreuk:

‘Domus Nostra Mundus Est’ , ons huis is de wereld.

 

 

 

 

(Red.) Meer informatie over Huis te Breckelenkamp is te vinden op de website www.breckelenkamp.nl. In 2010 heeft Matthijs Wanrooij, samen met Henk Kamp het boek ‘Een korte tijd van glorie’ gepubliceerd, dat de turbulente geschiedenis van Huis te Breckelenkamp en de buurtschap beschrijft. Het boek is hier te bestellen.
Zoon Erik Wanrooij is bestuurslid van sKBL.